Bazı şeyler asla değişmez. Bazı insanları, bazı yaşananları, bazı gerçekleri değiştiremezsiniz. Bunu kabullendiğiniz zaman kendinizi kandırdığınız rüyanızdan uyanırsınız. Ve işte o zaman istemeden de olsa duygular değişir… Çünkü değişmek zorundadır…
Seni Sevmek
Seni sevmek…
Evet haklısın, kötü kızım.
Suçluyum seni sevdiğim için
Gece gündüz benim olman için ettiğim dualar
Bir gece de olsa, rüyama girmen için
Dilek ağacına bağladığım umutlar
Döktüğüm gözyaşları sana olduğu için suçluyum ben…
Hep terk edildiğim için
İstenmesem de senden kopamadığım.
Her türlü sözlere maruz kaldığım
Ve sana güvendiğim için suçluyum ben…
Doğru… Zaten sen hep doğruyu söylersin
Bir çocuk ne anlar sevmekten?
Ne anlar ki sevgi uğruna ölmekten
Ne anlar yaşam nedir, dünya ne?
Her şey tozpembedir onun gözünde
Hep umut vardır o küçük yüreğinde…
Karanlıkta aydınlık hisseder
Olmayacak sevdaya olur der…
Ben de çocuğum ve cezalıyım…
Cezam sevilmemek
Tek suçum ise seni be canim seni sevmek…
Orhan Veli KANIK
Bugün ne?
…
Ve şimdi: iki kere iki.
Kırdım, evet, seni. Ama kırmıştın beni.
Hadi sadece kırılmıştım diyerek önleyeyim herhangi bir eleştiriyi
Kalbim, Kalbim! Söyle şimdi ne yapacağım ben bu kalbi?
Ne yaparım söyle daha da derine düşerse yaram
…
Cemal SÜREYA
SISYPHE
Seni öylesine düşündüm ki,
Öylesine, yaşamadan önce.
Senden başka bir şey yok sanki.
Ama nasıl da varsın derim sana,
Düşüncelerimce.
Seni öylesine, buldum ki,
Öylesine, kendimden fazla.
Yalnız sensin gölgesiz,
Ayrılmamacasına, yanımda..
Akların arasında karan,
Karaların ortasında akınla.
Öylesine istedim ki seni,
Senden önce..
Öylesine, her şeyin içinde,
Öylesine dışında,
Gün, gece.
Seni öylesine yaşadım ki,
inan..
Artık nereye baktığım belli değil,
Ne yaptığım belli değil,
Vardığım sonrasızlıktan.
Özdemir ASAF
İKİ KALP
İki kalp arasında en kısa yol:
Birbirine uzanmış ve zaman zaman
Ancak parmak uçlarıyla değebilen
İki kol.
Merdivenlerin oraya koşuyorum,
Beklemek gövde kazanması zamanın;
Çok erken gelmişim seni bulamıyorum,
Bir şeyin provası yapılıyor sanki.
Kuşlar toplanmışlar göçüyorlar.
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.
Cemal SÜREYA
Sensiz
Sensiz de denizi seyredebiliyorum.
Hem dalgaların dili seninkinden açık.
Ne kadar hatırlatsan kendini boş.
Sensiz de seni sevebiliyorum.
Hep boş konuşurduk hatırlar mısın, bula bula,
Karşılaştığımız zamanlarda.
Sen, sevgiden şımaran çocuk,
Ben şaşıran budala.
Özdemir ASAF
Sadece “Ben ve O”..
Sana göre bizim ortak noktamız “O”. Bana göreyse bizi birbirimizden ayıran en büyük fark “O”.
Sen ona bu kadar yakın, bense ona bu kadar uzak olmama rağmen aslında ona senden daha yakınım. Ben ona en yakınım.
Sana göre o nefes almak için gerekli. Bana göreyse o, nefes almak gibi. Nefes almak kadar kolay. O, aldığım nefesin ta kendisi.
Sen onun yalanlarını doğru, doğrularını yalan sanırsın. Ağzından çıkanı duyar, onu gerçek sanırsın. Bense o ne zaman doğru söyler ne zaman yalan, anlarım.
Bazen hissetmeden konuşur, inanmadan, sadece geçiştirmek için. Ben onun gerçekten hissettiklerini anlar ve anladığımı belli ederim. O da fark eder anladığımı, pes eder. Boş kelimeleri bırakıp kalbini açar bana. Ne hissediyorsa onu söyler. Birbirimize bakarız; yalansız, korkusuz. O benim kalbimi görür, ben de onun.
Oysa sen, sen anlayamazsın onu. Belki onu benden daha iyi tanırsın ama onun kalbini benim kadar tanıyamazsın. O, aklından konuşur sana, sadece mantığıyla ve oyalamayla. Sen kanarsın hemen ona. Çünkü göremezsin…
Sen onun gözlerine baktığında sadece o renkli dünyayı görürsün.
Ben sadece kısacık bir an için bile baksam onun gözlerine, o gökkuşağının ardındaki sıcacık kalbini görürüm.
Onu hissetmem, anlamam için yakınında olmam gerekmez benim. Çünkü ben onu kendim kadar iyi bilirim. O ben, ben de oyum. Aynaya baktığımda hem kendimi hem de onu görüyorum. İşte bu yüzden kendi kalbim kadar o kalbi de çok iyi biliyorum. Sadece bilmek değil bu, hissediyorum. O kalbin benim kalbimle, sanki bir bütünün iki yarısıymış gibi kusursuzca birleşip tek bir kalpmiş gibi attığını hissediyorum..
